ბლოგი

უალკოჰოლო ღვინის დამზადების ტექნოლოგია პირველ ეტაპზე იგივეა, რაც ტრადიციული ღვინისთვის – ეს არის სტანდარტული მეღვინეობის პროცესი ყურძნის მოსავლიდან დუღილამდე. მეორე საფეხურზე ღვინისგან იღებენ ეთანოლს. სხვადასხვა მწარმოებლები ამას სხვადასხვა გზით აკეთებენ:

• ალკოჰოლის აორთქლება 80-85 გრადუსამდე გაცხელებით (პასტერიზაცია) 5-6 წუთის განმავლობაში და შემდეგ გაგრილებით. შედეგი არის სასმელი ნარჩენი ალკოჰოლის შემცველობით 0,5%-მდე – სრულიად უვნებელი დოზა, რომელიც შეიცავს ჩვეულებრივ კვასს ან იოგურტს. ეს ყველაზე მარტივი გზაა ღვინოში ალკოჰოლური კომპონენტის მოსაშორებლად, მაგრამ, სამწუხაროდ, არა მხოლოდ მისგან: გაცხელების და გაცივებისას სასმელი კარგავს გემოს სისავსეს და კარგავს არომატის სიმდიდრეს. ამიტომ სერიოზული მწარმოებლები არ იყენებენ ამ მეთოდს.

• ვაკუუმური დისტილაცია საშუალებას გაძლევთ ააორთქლდეთ ეთანოლი, მიიყვანოთ ღვინო 27 გრადუს ტემპერატურამდე, რაც მნიშვნელოვნად ამცირებს გემოსა და ბუკეტის დაკარგვას. მზა სასმელი მახასიათებლებით უფრო ახლოსაა ალკოჰოლურ ღვინოსთან, ვიდრე პირველ შემთხვევაში. ეს ტექნიკა მე-20 საუკუნის დასაწყისში დაპატენტებულია გერმანელი მეღვინე კარლ იუნგის მიერ და დღესაც აქტიურად გამოიყენება მრავალი მწარმოებლის მიერ. ეს მეთოდი საკმაოდ ეფექტურია და განსაკუთრებით პოპულარულია გერმანელ და ბელგიელ მეღვინეებთან.

• ღვინის კონუსურ სვეტში არის კიდევ ერთი ტექნიკა, რომელსაც იყენებენ უალკოჰოლო ღვინის მწარმოებლები. ღვინო გადადის ორ კონუსურ სვეტს შორის – მოძრავ და ფიქსირებულ. ალკოჰოლის აქროლადი ელემენტები ამოღებულია სითხის თხელი ფენისგან, ფირის მსგავსად, ქვემოდან მოწოდებული ორთქლის დახმარებით.

გემოსა და არომატული თვისებების მიხედვით, საუკეთესო უალკოჰოლო ღვინოც კი, რა თქმა უნდა, ჩამორჩება ჩვეულებრივს, რადგან ალკოჰოლი ემსახურება როგორც არომატული მოლეკულების გადამტანს და საშუალებას აძლევს ბუკეტს სრულად გაიხსნას. მაგრამ თავისი შენაარსით, ღვინო რჩება ღვინოდ იგივე შემადგენლობით, მაგრამ ეთანოლის გარეშე. ეს არის პასუხი კითხვაზე, რა არის უალკოჰოლო ღვინო.

კითხვაზე, არის თუ არა ჯანსაღი უალკოჰოლო ღვინო, მკაფიო პასუხი არ არის. ნებისმიერი სხვა პროდუქტის მსგავსად, სასმელს აქვს თავისი დადებითი და უარყოფითი მხარეები. მისგან არის სარგებელი, მაგრამ არის ზიანიც. შევეცადოთ გავერკვეთ და დავიწყოთ უპირატესობებით.

უალკოჰოლო ღვინო ზუსტად ისეთივე სასარგებლოა, როგორც ჩვეულებრივი ღვინო. ალკოჰოლის მოცილების შემდეგ ის ინარჩუნებს სასარგებლო ნივთიერებებისა და ვიტამინების უპირატეს ნაწილს, რომელთა შორისაა:

• პოლიფენოლები, რომლებიც ხელს უშლის თრომბოზს და ამცირებს არტერიულ წნევას
• ტანინები, რომლებიც ბოჭავენ ონკო-საშიში თავისუფალ რადიკალებს
• დაბერების საწინააღმდეგო რესვერატოლი
• რკინა, რომელიც სასარგებლოა ანემიის დროს
• მატონიზირებელი რიბოფლავინი და თიამინი
• იმუნიტეტის გამაძლიერებელი კატექინები
• ძილის ხელშემწყობი მელატონინი

უალკოჰოლო ღვინოს ასევე აქვს ისეთი უპირატესობები, რაც მის ალკოჰოლურ კოლეგას არ გააჩნია:

• ალკოჰოლის მავნე ზემოქმედება: ალკოჰოლზე დამოკიდებულების რისკი, ტვინისა და ნერვული სისტემის დაზიანება, სისხლის შემადგენლობის ცვლილება, დამატებითი დატვირთვა გულზე, ღვიძლზე, თირკმელებზე, პანკრეასზე. აღსანიშნავია, რომ ორსულობის დროს ალკოჰოლით გამოწვეული ზიანი ორმაგდება, ვინაიდან მომავალი დედა და ბავშვი რეალურად ერთად სვამენ;
• უალკოჰოლო ღვინოს აქვს ნაკლები შაქარი და ნახევარი კალორია, რაც მნიშვნელოვანია ჯანსაღი ცხოვრების წესის მიმდევრებისთვის, დიაბეტით დაავადებულთათვის და მათთვის, ვინც იცავს დიეტას და ჯანსაღ კვებას;
• სასმელს არ აქვს უკუჩვენება ღვიძლის, თირკმელების, გულის დაავადებების დროს და უფრო მეტიც, სარგებელს მოუტანს კუჭის წვენის შემცირებული სეკრეციის მქონე ადამიანებსაც კი, აუმჯობესებს საჭმლის მონელებას;
• მინიმალური ალკოჰოლის შემცველობა (0,5%-მდე) ხდის ამ სასმელს მისაღებს “არამსმელი” კატეგორიებისთვის, მათ შორის მძღოლებისთვის, ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში ქალებისთვის, აგრეთვე ალკოჰოლთან შეუთავსებელი წამლების მიღების ადამიანებისთვის, დიაბეტით დაავადებულებისთვის და ა.შ.

სასმელის მთავარ მინუსად შეიძლება იწოდოს მისი განსხვავება გემოსა და არომატში ჩვეულებრივი ღვინისგან. ადამიანები, რომლებიც მიჩვეულნი არიან საფერავისან გორული მწვანისწრუპვის შეგრძნებას, შეიძლება განიცადონ გარკვეული იმედგაცრუება. უნდა გვესმოდეს, რომ უალკოჰოლო ღვინო, ნებისმიერ შემთხვევაში, კომპრომისია.

გემოთი და არომატით საკმაოდ შორეული მსგავსება აქვს ტრადიციულთან, მაგრამ სადღესასწაულო სუფრაზე მისი ლამაზი ღვინის ბოთლიდან ჭიქაში დასხმა სადღეგრძელოს დასახმარებლად ბევრად სასიამოვნოა, ვიდრე ჩვეულებრივი მინერალური წყალი. ადამიანების აზრით, რომლებიც არ სვამენ, უალკოჰოლო ღვინო ასეთ შემთხვევებში შესანიშნავი ალტერნატივაა.

კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი ნაკლი არის ფასი. ალკოჰოლის გამოდევნის პროცესი ავტომატურად იწვევს მზა პროდუქტის ღირებულების ზრდას. ხარისხიანი უალკოჰოლო ღვინო არ არის იაფი.

მიუხედავად იმისა, რომ ზემოთ ჩამოთვლილ ნაკლოვანებებს არ შეიძლება ვუწოდოთ კრიტიკული, სასმელს ასევე აქვს უკუჩვენებები. უალკოჰოლო ღვინომ ზოგიერთ სიტუაციაში შეიძლება გამოიწვიოს პირდაპირი ზიანი.

უალკოჰოლო ღვინო შეიცავს ალკოჰოლს, თუმცა უმნიშვნელო რაოდენობით. 0,5% შეიძლება საშიში იყოს მათთვის, ვინც არ უნდა მოიხმაროს თუნდაც მილიგრამი ეთანოლი. დოზის მნიშვნელოვან გადაჭარბებას ასევე აქვს ორაზროვანი შედეგები. თუმცა ამ შემთხვევას შეიძლება ეწოდოს ჰიპოთეტური: არც მძღოლები და არც ორსული ქალები არ სვამენ ლიტრ უალკოჰოლო ღვინოს.

სასმელზე უარის თქმის უფრო სერიოზული მიზეზი არის ალერგია. თუ იყო მისი გამოვლინებები ჩვეულებრივი ღვინის დალევის შემდეგ, მაშინ ალერგიული რეაქცია შეიძლება განმეორდეს.

ნებისმიერი ღვინის მრავალკომპონენტიანი შემადგენლობის, მათ შორის, უალკოჰოლო შემადგენლობის მინიმუმ ერთი ნივთიერების მიმართ შეუწყნარებლობის შემთხვევაში, ორგანიზმის რეაქცია არ დააყოვნებს. ყურძენი და მისი კულტივირებისთვის გამოყენებული ქიმია, საღებავები, არომატიზატორები, დამუშავების დამხმარე საშუალებები და დუღილის პროდუქტები თითოეულ ცალკეულ შემთხვევაში შეიძლება იყოს ალერგენი.

ამ სტატიაში შეიტყობთ, თუ როგორ მოქმედებს ჭიქის ფორმა და ზომა ღვინის გემოსა და არომატის აღქმაზე, რა არის ვინტაჟი, რატომ არის საჭირო ღვინოში სულფიტები. მოკლედ ვისაუბრებთ რეიტინგის სისტემაზე და ასევე გაგახარებთ ინფორმაციას, რომ ღვინო ჯანმრთელობისთვის ძალიან სასარგებლოა.

1. განსხვავდება თუ არა ღვინის გემო და არომატი იმის მიხედვით, თუ რომელი ჭიქიდან მიირთმევთ?

ამ კითხვაზე ცალსახა პასუხი არ არსებობს. კი და არა. ზოგიერთი ღვინო საკმაოდ მარტივია და სხვადასხვა ჭიქით ექსპერიმენტები მათ აღქმაში არაფერს ცვლის. სხვებს აქვთ არომატისა და გემოს ისეთი კომპონენტები, რომელთა ხაზგასმა ან მინიმუმამდე დაყვანა შესაძლებელია მინის ჭურჭლის ტიპის მიხედვით, რომელიდანაც ღვინოს მიირთმევენ.

მაგალითად, მაღალი ალკოჰოლის შემცველი ღვინო უფრო კარგად წარმოჩინდება ფართო ყელით ჭიქაში.

ალკოჰოლს, ღვინის ზედაპირიდან აორთქლებული, დრო აქვს ცოტა ადრე გაიფანტოს, ვიდრე მას ცხვირი აღიქვამს, რაც გადამწყვეტ როლს თამაშობს ღვინის არა მხოლოდ არომატის, არამედ გემოს განსაზღვრაში.

ღვინის არომატის გახსნისას დიდი მნიშვნელობა აქვს ჭიქის ფორმასა და ზომას. თუ ჩვეულებრივ ღვინოს ბურგუნდიულ ჭიქაში ჩაასხამთ, მისი არომატები დიდი მოცულობით დაიკარგება და რეცეპტორებამდე ვერ მიაღწევს. ამავდროულად, ვიწრო ჭიქაში ვერ დაიჭერთ მაღალი ხარისხის ღვინის არომატის ყველა ნიუანსს, იგრძნობთ მხოლოდ კონცენტრირებულ სუნს – ღვინო არ გაიხსნება.

2. რა არის სულფიტები და არის თუ არა ისინი საშიში?

წარმოებულ ღვინოებს, როგორც წესი, ეტიკეტზე აწერიათ სიტყვა „შეიცავს სულფიტებს“. ეს ნიშნავს, რომ ღვინის წარმოებაში გამოყენებული იყო ერთადერთი კონსერვანტი – გოგირდის დიოქსიდი (SO2).

სულფიტებს უწოდებენ გოგირდმჟავას – გოგირდის დიოქსიდის მარილებს და მასზე დაფუძნებულ სხვა ნაერთებს. ღვინოები შეიცავს ბუნებრივ სულფიტებს, რომლებიც წარმოიქმნება დუღილის პროცესში. მათ გარდა, მეღვინეები სულფიტებს იყენებენ ღვინის წარმოების სხვადასხვა ეტაპზე: მოსავლის აღებისას, დაწნეხვის, დუღილისა და ჩამოსხმის დროს.

სულფიტები აფერხებენ ველური საფუარის და სხვა არასასურველი მიკროორგანიზმების ზრდას და რეპროდუქციას და ასევე მოქმედებს როგორც ანტიოქსიდანტი. მათ გარეშე ძალიან რთულია მაღალი ხარისხის ღვინის დამზადება, რომელიც გაუძლებს ტრანსპორტირებას და ხანგრძლივ შენახვას. გოგირდს მეღვინეობაში იყენებდნენ ძველი რომაელებიდან: მცირე რაოდენობით წვავდნენ ცარიელ კასრებში, სანამ ღვინით ავსებდნენ. ჩვენს დროში მუდმივად ხდება მცდელობა მოიძებნოს სხვა საშუალება ღვინის უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად, მაგრამ ჯერჯერობით უშედეგოდ.

ორგანული ღვინოები ყველაზე ნაკლებ სულფიტებს შეიცავს – გოგირდის დიოქსიდი ემატება მხოლოდ ჩამოსხმისას, ზოგჯერ, ძალიან იშვიათად, საერთოდ არ ემატება.

არსებობს მოსაზრება, რომ ღვინოში სწორედ სულფიტების არსებობა იწვევს თავის ტკივილს და ნაბახუსევს.

სამეცნიერო კვლევებში ნათქვამია, რომ გოგირდის დიოქსიდი უვნებელია ადამიანის ჯანმრთელობისთვის ავტორიზებული დოზებით გამოყენებისას. ზოგიერთ ადამიანში, ყველაზე ხშირად ასთმატიკებში, ამ ნივთიერებამ შეიძლება გამოიწვიოს ალერგიული რეაქცია. იმის გათვალისწინებით, რომ დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში, გოგირდის დიოქსიდს შეუძლია ზიანი მიაყენოს ადამიანის ჯანმრთელობას, მეღვინეები ცდილობენ შეამცირონ მისი გამოყენება და გამოიყენონ მინიმალური დოზა.

არ დაგავიწყდეთ, რომ გოგირდის ნაერთები შეიძლება შევიდეს ადამიანის ორგანიზმში სხვა პროდუქტებთან ერთად. საშიშია თუ არა ეს დამოკიდებულია იმაზე, აქვს თუ არა ადამიანს კონკრეტული რეაქცია ამ ნივთიერებებზე. თუ ეს არ გაქვთ და ღვინის გამოყენება გონივრული რაოდენობით ხდება, არ შეგეშინდეთ, დალიეთ თქვენი ჯანმრთელობისთვის!

3. რა არის ვინტაჟი?

სიტყვა “ვინტაჟი”, ანუ მოსავლის წელი ნიშნავს წელიწადს, როდესაც მოიკრიფა ყურძენი კონკრეტული ღვინის დასამზადებლად. ვინტაჟური ღვინო შეიძლება დამზადდეს მხოლოდ ერთი წლის მოსავლის ყურძნისაგან, თუმცა ზოგიერთ რეგიონში ჯერ კიდევ იძლევა შესაძლებლობას, რომ სხვა წლების ღვინის მცირე პროცენტი დაემატოს. ეს ღვინოც შესაძლოა იწოდებოდეს ვინტაჟურად.

ზოგიერთ ღვინოში სიტყვა „ვინტაჟი“ შეიძლება მიუთითებდეს ხარისხზე, როგორც პორტუგალიაში, სადაც „ვინტაჟი“ გულისხმობს საუკეთესო წლებში მოკრეფილი ყურძნისაგან დამზადებულ პორტვეინს. ამ ტრადიციიდან დაიწყო, ზოგადად, ამ ტერმინის არც თუ ისე ზუსტი გამოყენება ნებისმიერ ღვინოსთან მიმართებაში, იმ შემთხვევებში, როდესაც მათ სურთ ხაზი გაუსვან მის სოლიდურ ასაკს ან მაღალ ხარისხს.

4. როგორ გავიგოთ რეიტინგების დიდი რაოდენობა, რომელია ყველაზე ავტორიტეტული?

რეიტინგებს ადგენენ სპეციალიზებული გამოცემები, ცნობილი კრიტიკოსები და ღვინის კლუბები, სხვადასხვა სარეიტინგო სისტემების გამოყენებით. ღვინოებს ენიჭებათ ქულები, პუნკტები, ვარსკვლავები, მტევნები ან ჭიქები სხვადასხვა მეთოდის საფუძველზე. ამაში, რა თქმა უნდა, მნიშვნელოვან როლს თამაშობს ექსპერტების გემოვნება და პირადი პრეფერენციები.

ღვინის შეფასების განსხვავებული მიდგომის მიუხედავად, რეიტინგების უმეტესობა ეფუძნება 100, 20, 10 ან 5 ქულის სისტემას. ყველაზე ცნობილი და პატივსაცემი ექსპერტები, რომელთა რეიტინგებს დიდი მნიშვნელობა და გავლენა აქვს: რობერტ პარკერი და მისი პუბლიკაცია Wine Advocate, Stephen Tanzer და მისი პუბლიკაცია International Wine Cellar, Wine Spectator, Wine Enthusiast, Wine&Spirits Magazine, Decanter, La Revue du vin de France.

ასევე აღსანიშნავია ქართული რეიტინგები: ქართული ღვინის შეჯიბრი, ქართული ღვინის გილდიის მიერ ორგანიზებული კონკურსი, ასოციაცია ქართული ღვინის მიერ ორგანიზებული „საფერავის“ საერთაშორისო კონკურსი.

ასევე სხვადასხვა ფესტივალებზე ჩატარებული ღვინის კონკურსები.

რობერტ პარკერის ღვინის რეიტინგის 100-ქულიანი სისტემა ყველაზე ავტორიტეტულად ითვლება. ათვლა იწყება 50 ქულით, იგივე მაჩვენებელი ღვინის ხარისხის ყველაზე დაბალი ნიშანია. შემდეგ ღვინოს დამატებით ენიჭება ქულები გარეგნობისა და ფერის, არომატისა და ბუკეტისთვის, გემოსა, დაძველების პოტენციალისა და საერთო შეხედულებებისათვის. 100 ქულის მიღება მხოლოდ უმაღლესი ხარისხის, საუკეთესო მახასიათებლების მქონე ღვინოს შეუძლია.

Winestyle ასევე აკეთებს საკუთარ 10-ქულიან რეიტინგს, რომელიც ყალიბდება მყიდველებსა და ღვინის მოყვარულებს შორის ჩატარებული დეგუსტაციებისა და გამოკითხვების საფუძველზე.

რეიტინგების ყურებისას უნდა გავითვალისწინოთ, რომ ღვინის შეფასება ძალიან სუბიექტურია. შედეგზე გავლენას ახდენს ისეთი ფაქტორები, როგორიცაა დეგუსტაციის ჩატარების პირობები. თქვენი გემოვნება უნდა იყოს განმსაზღვრელი და რეიტინგები შეიძლება გამოყენებულ იქნას როგორც სასარგებლო სახელმძღვანელო ღვინის არჩევისას.

5. მართალია, რომ ღვინო სასარგებლოა ადამიანის ჯანმრთელობისთვის?

ღვინო, განსაკუთრებით წითელი, შეიცავს დიდი რაოდენობით სასარგებლო კომპონენტებს. მინერალები (კალციუმი, კალიუმი, მაგნიუმი, ნატრიუმი, ფოსფორი, რკინა, სპილენძი, თუთია, მანგანუმი) აჩქარებს და არეგულირებს მეტაბოლურ პროცესებს ადამიანის ორგანიზმში.

ორგანული მჟავები (ტარტარული, ვაშლის და სხვ.) დადებითად მოქმედებს საჭმლის მონელებაზე, აადვილებს კუჭის მუშაობას. ვიტამინები C, P, PP, B1, B2, B6, B12, რომლებიც ღვინის ნაწილია, აძლიერებს ორგანიზმს, აუმჯობესებს მეტაბოლურ პროცესებს და აუცილებელია გულ-სისხლძარღვთა, საჭმლის მომნელებელი და ნერვული სისტემების ნორმალური ფუნქციონირებისთვის.

ღვინო შეიცავს ისეთ ბიოლოგიურად აქტიურ ნივთიერებებს, როგორიცაა პოლისაქარიდები, პექტინები, ფერმენტები, პოლიფენოლები, მთრიმლავი ნივთიერებები, რომლებიც ასევე დადებითად მოქმედებს ადამიანის ჯანმრთელობაზე.

განსაკუთრებით სასარგებლოა წითელი ღვინოები. ისინი, ყველაფრის მიუხედავად, შეიცავს ძლიერ ანტიოქსიდანტს – რესვირატოლს, რომელსაც აქვს სიმსივნის საწინააღმდეგო, კარდიოპროტექტორული, ანტიდიაბეტური, ანთების საწინააღმდეგო და ანტივირუსული ეფექტები.

ღვინის სამკურნალო თვისებები უკვე დიდი ხანია შეინიშნება და მრავალი საუკუნის განმავლობაში გამოიყენება მედიცინაში. ჯერ კიდევ ძველი რომისა და ძველი საბერძნეთის დროს ღვინო ითვლებოდა წამლად, ფართოდ გამოიყენებოდა როგორც ანტისეპტიკური და მატონიზირებელი საშუალება. ჩვენს დროში ენოთერაპია ხდება მედიცინის საკმაოდ პოპულარული მიმართულება – ღვინის დახმარებით სხვადასხვა დაავადების მკურნალობა და პროფილაქტიკა.

ღვინო შეიძლება გამოვიყენოთ თერაპიული მიზნებისთვის გაციების დროს (ცხელ კონდიციაში – გლინტვეინი), მადის ასამაღლებლად, როგორც საძილე საშუალება.

ცნობილია ღვინის ანტიბაქტერიული თვისებები, ასევე მისი როლი გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების პროფილაქტიკაში. წითელი ღვინოები ინიშნება ანემიის სამკურნალოდ.

ღვინის სარგებელი დამტკიცებულია. თუმცა, არ უნდა დაგვავიწყდეს, რომ ღვინოს სამკურნალო თვისებები აქვს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მისი მოხმარდება გონივრულ რაოდენობას არ აღემატება. ასევე არსებობს მთელი რიგი დაავადებები, რომლებშიც ღვინო ზოგადად უკუნაჩვენებია.

სიტყვა ნაბახუსევი წარმოსდგება მეღვინეობისა და მევენახეობის რომაული მფარველი ღმერთის – ბახუსისაგან.

ნაბახუსევი არის უსიამოვნო ფიზიოლოგიურ/ფსიქოლოგიური მდგომარეობა, რომელიც იწყება მას შემდეგ, რაც სისხლში ალკოჰოლის დონე დაეცემა.

ალკოჰოლის ჭარბი ოდენობით მიღება ასევე ამცირებს სისხლში A და B ვიტამინებს, კალიისა და თუთიის მაჩვენებელს. ნაბახუსევის ერთ-ერთი ყველაზე ხშირი სიმპტომი არის დეჰიდრატაცია ანუ გაუწყლოება, სითხის დაკარგვა.

ამიტომ ნაბახუსევისას ეცადეთ ხშირად მიიღოთ წყალი. ხოლო ორგანიზმში A ვიტამინის, კალიისა და თუთიის მაჩვენებლის გაზრდაში დაგეხმარებათ: ხორცი, თევზი, მარცვლეული, თხილეული და ბანანი.

ოქტომბერი კალენდარული წლის მეათე თვეა. სახელწოდება წარმოსდგება სიტყვიდან Octo, რაც ლათინურად ნიშნავს რვას.

ოქტომბერი მერვე თვე იყო იულიუს კეისრის რეფორმამდელი კალენდრისა, რომლის მიხედვით წელიწადი მარტით იწყებოდა.

ოქტომბერს ძველი ქართული წარმართული კალენდრით სთვლისა ერქვა, ხალხში კი ღვინობისთვეს ეძახიან.

დიონისე – მევენახეობის, მეურნეობისა და მეღვინეობის ღმერთი. იგი იყო ზევსისა და სემელეს ვაჟი; თორმეტი ოლიმპიელი ღმერთებიდან ერთადერთი, რომელსაც ერთი მშობელი, მოკვდავი ჰყავდა.

ზევსის ცოლი, ღმერთი ჰერასგან დევნილი, დროებით გარდასახეს ციკნად და თავს აფარებდა ნიფებთან ტყეში, სწორედ აქ ეზიარა ღვინის დაყენების ხელოვნებას, რომელიც შემდომ უკვე ხალხს გაუზიარა. დიონისე აძლევს ადამიანებს შთაგონებას, უბიძგებს მათ სიმღერასა და პოეზიისკენ.

მას შემდეგ რაც ყურძენი დაიჭყლიტება, ჩაიწურება ქვევრში და დადუღდება, იწყება ფრაქციების გადანაწილების პროცესი:

ყველაზე ქვევით მოექცევა წიპწა – ყურძნის კურკა. შემდგომში კლერტი – ყურძნის მტევნის ჩონჩხი. კლერტს ზევიდან გადაეკვრება – ღვინის ლექი. ლექის თავზე კი უკვე განთავსებულია უშუალოდ ღვინო. ეს ყველაფერი კი აი ესე გამოიყურება.

ამერიკელმა მეცნიერებმა, თაგვებზე ჩატარებული კვლევებით დააკვნეს, რომ რესვერატროლს, რომელსაც წითელი ღვინო შეიცავს, მართლაც შეუძლია დაბერების პროცესს ხელი შეუშალოს.

მაგრამ, არც ასე მარტივადაა საქმე.

რესვერატროლს სხვადასხვა ღვინო 0.2-დან 12.5 გრამამდე შეიცავს ლიტრზე და ადამიანზე, რომელიც დაახლოებით 70 კგ-ს იწონის, ეს შედეგი რომ დადგეს საჭიროა დღეში 28 გრამამდე, რაც 2000 ლიტრ ღვინოს უდრის.

ასე რომ, მივირთვათ ღვინო ზომიერად და შევინარჩუნოთ ჯანსაღი ცხოვრების წესი.

აქ საქმე ძირითადად არის კულტურაში და არა კულინარიაში. პირველი მსოფლიო ომის დროს, როდესაც იყო სუფთა წყლის დეფიციტი, გამოსავალი მოიძებმა ღვინოში.

ფრანგული არმიის დღის რაციონში შეიტანეს ყველი და 250 მილიგრამი წითელი ღვინო. ომის ბოლოს კი 750 მილიგრამამდე გაზარდეს.

ღვინო იყო დაბალ ალკოჰოლური და მათი მიღება შეიძლებობა ყოველდღე.

დღეს, რა თქმა უნდა, ფრანგული არმიის რაციონში აღარ არის ღვინო, მაგრამ ყველისა და წითელი ღვინის შეხამებამ მყარად მოიკიდა ფეხი მსოფლიოს მასშტაბით.

ერთ-ერთმა ამერიკულმა კომპანიამ წარმოებაში ჩაუშვა საწუწნი კამფეტები ჯოხით, რომელთაც სამი სხვადასხვა ფრანგული ჯიშის ყურძნის არომატი აქვთ. კამფეტები არ შეიცავს ალკოჰოლს და ასევე გლუტეინს რაც ვეგანებისთვისაც მიმზიდველს ხდის.

„ჩვენ ვთვლით რომ ეს საწუწნი კამფეტები შესაძლოა იყოს თავის მხრივ გარკვეული გასტრონომიული თავგადასავალი“ – ვკითხულობთ კომპანიის საიტზე.

შთამბეჭდავია, არა?

ცქრიალა ღვინო რომელიც დამზადებულია სრულ სიბნელეში, სლოვენიელი მეღვინის ნახელავია. მისი განცხადებით ყურძენი იკრიფება სრულ სიბნელეში და მათ უკეთიათ ღამის ხედვის სათვალეები.

შემდგომ ყურძენი გადამუშავდება და ღვინო ვარგდება ბნელ სარდაფში 2-3 წლის განმავლობაში მოწყვეტილი გარესამყაროსაგან. მომხმარებელთან ღვინო გამოდის შავ, სინათლე გაუმტარ ბოთლებში.

ამერიკელი კლასიკოსი და 1954 წლის ნობელის პრემიის ლაურეატი ლიტერატურაში. იგი არ ერიდებოდა ღვინისა და ზოგადად ალკოჰოლისადმი სიყვარულის გამოხატვას. მისი ციტატები საყოველთაოდ ცნობილია, ის ნანობდა, რომ ცხოვრებაში მეტი ღვინო არ დალია.

1. ღვინო ყველაზე ცივილიზებული რამაა მსოფლიოში.

(სიკვდილი შუადღისას)

1. ღვინო ეს დიდებული რამაა – ვთქვი მე. ის გავიწყებს ყველაფერ ცუდს.

(მშვიდობით იარაღო)

1. მღვდელი კარგი ადამიანი იყო, მაგრამ მოსაწყენი. ოფიცრებიც კარგები იყვნენ, მაგრამ ისინიც მოსაწყენები იყვნენ. ხომალდი კარგი იყო, მაგრამ მოსაწყენი. ღვინო იყო ცუდი, მაგრამ არა მოსაწყენი.

(მშვიდობით იარაღო)

1. ჭკვიან ადამიანს ხანდახან უწევს დალევა, რადგან არ მოიწყინოს უვიც და გაუნათლებლებთან.

(ვისთვის რეკავს ზარი)

1. იმ დროს ევროპაში ღვინოს ვთვლიდით ისევე სასარგებლო დაყოფით თემას როგორც საკვების მიღებაა, ამას გარდა ის იძლეოდა ბედნიერების, კეთილდღეობისა და სიხარულის შეგრძნებას. ღვინოს არ ვსვამდით სნობიზმისა და გარკვეული მდგომარეობის გამო და მითუმეტეს ეს არ იყო კულტი: დალევა ისეთივე ბუნებრივი იყო, როგორც ჭამა; ამას გარდა მე ის მჭირდებოდა და არასდროს ვისადილებდი ღვინის გარეშე.

(დღესასწაული, რომელიც მუდამ შენთანაა)