უალკოჰოლო ღვინის დამზადების ტექნოლოგია პირველ ეტაპზე იგივეა, რაც ტრადიციული ღვინისთვის – ეს არის სტანდარტული მეღვინეობის პროცესი ყურძნის მოსავლიდან დუღილამდე. მეორე საფეხურზე ღვინისგან იღებენ ეთანოლს. სხვადასხვა მწარმოებლები ამას სხვადასხვა გზით აკეთებენ:

• ალკოჰოლის აორთქლება 80-85 გრადუსამდე გაცხელებით (პასტერიზაცია) 5-6 წუთის განმავლობაში და შემდეგ გაგრილებით. შედეგი არის სასმელი ნარჩენი ალკოჰოლის შემცველობით 0,5%-მდე – სრულიად უვნებელი დოზა, რომელიც შეიცავს ჩვეულებრივ კვასს ან იოგურტს. ეს ყველაზე მარტივი გზაა ღვინოში ალკოჰოლური კომპონენტის მოსაშორებლად, მაგრამ, სამწუხაროდ, არა მხოლოდ მისგან: გაცხელების და გაცივებისას სასმელი კარგავს გემოს სისავსეს და კარგავს არომატის სიმდიდრეს. ამიტომ სერიოზული მწარმოებლები არ იყენებენ ამ მეთოდს.

• ვაკუუმური დისტილაცია საშუალებას გაძლევთ ააორთქლდეთ ეთანოლი, მიიყვანოთ ღვინო 27 გრადუს ტემპერატურამდე, რაც მნიშვნელოვნად ამცირებს გემოსა და ბუკეტის დაკარგვას. მზა სასმელი მახასიათებლებით უფრო ახლოსაა ალკოჰოლურ ღვინოსთან, ვიდრე პირველ შემთხვევაში. ეს ტექნიკა მე-20 საუკუნის დასაწყისში დაპატენტებულია გერმანელი მეღვინე კარლ იუნგის მიერ და დღესაც აქტიურად გამოიყენება მრავალი მწარმოებლის მიერ. ეს მეთოდი საკმაოდ ეფექტურია და განსაკუთრებით პოპულარულია გერმანელ და ბელგიელ მეღვინეებთან.

• ღვინის კონუსურ სვეტში არის კიდევ ერთი ტექნიკა, რომელსაც იყენებენ უალკოჰოლო ღვინის მწარმოებლები. ღვინო გადადის ორ კონუსურ სვეტს შორის – მოძრავ და ფიქსირებულ. ალკოჰოლის აქროლადი ელემენტები ამოღებულია სითხის თხელი ფენისგან, ფირის მსგავსად, ქვემოდან მოწოდებული ორთქლის დახმარებით.

გემოსა და არომატული თვისებების მიხედვით, საუკეთესო უალკოჰოლო ღვინოც კი, რა თქმა უნდა, ჩამორჩება ჩვეულებრივს, რადგან ალკოჰოლი ემსახურება როგორც არომატული მოლეკულების გადამტანს და საშუალებას აძლევს ბუკეტს სრულად გაიხსნას. მაგრამ თავისი შენაარსით, ღვინო რჩება ღვინოდ იგივე შემადგენლობით, მაგრამ ეთანოლის გარეშე. ეს არის პასუხი კითხვაზე, რა არის უალკოჰოლო ღვინო.